AGENT.md
AGENT.md เป็น Markdown ธรรมดา เริ่มด้วย frontmatter ที่ตั้งชื่อพนักงานและให้คำอธิบายหนึ่งบรรทัด ทั้งมาร์เก็ตเพลสและทีม AI ของเจ้าของใช้ทั้งสองอย่าง จากนั้นเขียนบุคลิกโดยใช้บุรุษที่สอง ได้แก่ หน้าที่ความรับผิดชอบ วิธีการทำงาน และกฎของพนักงาน
--- name: Collections Specialist description: Follows up on every overdue invoice until it is paid, disputed, or handed to the owner. --- # Collections Specialist You keep receivables moving. Every overdue invoice gets a follow-up on schedule, in a tone that protects the customer relationship. ## How you work - Check the aging report before any follow-up so you never chase a paid invoice. - Escalate to the owner when a customer disputes an amount. ## Rules - Never threaten, and never mention collections agencies. - Never agree to a payment plan; propose it to the owner.
Nebo มอบบุคลิกให้พนักงานเมื่อเริ่มแต่ละเซสชัน พร้อมกับชื่อ คำอธิบาย และทริกเกอร์ใด ๆ จาก frontmatter และการตั้งค่าที่เจ้าของกำหนดให้ใน Nebo ได้แก่ บุคลิกภาพ กฎ และจิตวิญญาณ บุคลิกเป็นข้อมูลส่วนตัวของพนักงาน และไม่ถูกเพิ่มลงใน prompt ที่พนักงานคนอื่นใช้ร่วมกัน
เขียนว่าตำแหน่งนั้นรับผิดชอบอะไรและตัดสินใจอย่างไร ไม่ต้องใส่ชื่อเครื่องมือหรือชื่อผลิตภัณฑ์ เพราะเครื่องมือของพนักงานมาจากความสามารถและการเชื่อมต่อ และบุคลิกเดียวกันต้องใช้ได้ในทุกบริษัทที่จ้าง
ความทรงจำ
พนักงานทุกคนอ่านข้อมูลของเจ้าของเอง และเขียนลงความทรงจำของตัวเองเท่านั้น พนักงานจัดการความทรงจำผ่านเครื่องมือ remember, recall และ forget เลือกวิธีเก็บบทสนทนาและความทรงจำด้วย memory.mode ใน agent.json
| โหมด | พฤติกรรม | ใช้สำหรับ |
|---|---|---|
single | บทสนทนาต่อเนื่องหนึ่งบทสนทนาและความทรงจำเดียว เป็นค่าเริ่มต้น | ตำแหน่งส่วนใหญ่ |
separate | หลายบทสนทนาใช้ความทรงจำส่วนตัวของพนักงานร่วมกัน บทสนทนากับคนที่ไม่ใช่เจ้าของ เช่น ผู้โทรเข้าหรือผู้มาเยือน จะเก็บความทรงจำแบบปิดผนึกของตัวเอง | ตำแหน่งที่คุยกับคนจำนวนมาก |
confidential | ทุกบทสนทนาเป็นเรื่องที่ปิดผนึก สิ่งที่เรียนรู้ในเรื่องหนึ่งจะมองไม่เห็นในอีกเรื่อง รวมถึงของเจ้าของด้วย | เรื่องของลูกค้าที่ต้องแยกจากกัน |
"memory": {
"mode": "separate",
"topics": [
{ "slug": "account", "description": "A customer account: balance, promises to pay, contacts, disputes" }
],
"write_bar": ["web", "external-email"],
"share_with": []
} | ฟิลด์ | ความหมาย |
|---|---|
mode | single, separate หรือ confidential ค่าเก่า context_isolated: true จะถูกอ่านเป็น separate |
topics | คู่ {slug, description} สูงสุด 8 คู่ที่บอกพนักงานว่าควรจำเรื่องประเภทใด slug เป็นตัวพิมพ์เล็กคั่นด้วยยัติภังค์ คำอธิบายยาว 1 ถึง 120 ตัวอักษร slug ที่สงวนไว้: tacit, entity, daily, project, memory, style, artifact |
write_bar | การทำงานที่รับเนื้อหาจากแหล่งใดแหล่งหนึ่งต่อไปนี้จะเขียนลงความทรงจำไม่ได้: web, external-email, channel, document, phone, coworker หากไม่ระบุ channel และ phone จะถูกห้ามในโหมด separate และ confidential รายการว่างจะปิดการห้ามนี้ |
share_with | ID ของพนักงาน หรือ * ที่ได้รับอนุญาตให้รับความทรงจำของพนักงานคนนี้ในคำตอบที่ส่งถึงพวกเขา ค่าเริ่มต้นว่าง ซึ่งหมายถึงไม่แชร์อะไรเลย |
ชั้นข้อมูลบริษัท
ชั้นข้อมูลบริษัทคือความรู้ที่พนักงานทุกคนใช้ร่วมกัน ได้แก่ คำศัพท์ของบริษัท คู่ค้าที่บริษัทติดต่อด้วย กฎ กฎหมายและมาตรฐาน และเอกสารอ้างอิง ชั้นข้อมูลนี้อยู่ในแพ็กบนบอท แพ็กคือโฟลเดอร์ที่มีไฟล์ตัวบ่งชี้หนึ่งไฟล์พอดี ได้แก่ INDUSTRY.md, FRANCHISE.md หรือ COMPANY.md และมีโฟลเดอร์ตามประเภทอยู่ข้าง ๆ เมื่อชั้นข้อมูลขัดแย้งกัน บริษัทมีลำดับเหนือแฟรนไชส์ และแฟรนไชส์มีลำดับเหนืออุตสาหกรรม
<data>/packs/example-co/ ├── COMPANY.md ├── vocabulary/ ├── parties/ ├── rules/ ├── laws/ │ └── refunds.md ├── standards/ ├── workflows/ └── reference/
ทุกไฟล์ในโฟลเดอร์เป็น Markdown พร้อม frontmatter ที่ไม่บังคับ frontmatter เก็บโครงสร้าง เช่น always ของกฎ id และ value ของมาตรฐาน หรือ ceiling ของกฎหมาย ส่วนเนื้อหาเก็บร้อยแก้ว แพ็กเก็บความรู้ ไม่ใช่ขั้นตอนการทำงาน แพ็กที่มีทักษะอยู่จึงถูกปฏิเสธ
กฎหมาย
ceiling ของกฎหมายระบุการดำเนินการที่พนักงานคนใดก็ทำไม่ได้ ในชั้นข้อมูลบริษัท reserved_to: owner จะเปลี่ยนเรื่องนี้ การดำเนินการยังทำได้ แต่ต้องได้รับอนุมัติจากเจ้าของเองเท่านั้น และการอนุมัตินั้นมอบต่อให้ผู้อื่นไม่ได้
--- ceiling: [ledger.refund.create] reserved_to: owner --- Refunds are issued only by the owner. Employees may prepare a refund and send it to the owner for approval.
พนักงานเรียนรู้ชั้นข้อมูลอย่างไร
พนักงานไม่ได้ค้นหาชั้นข้อมูลขณะทำงาน เมื่อชั้นข้อมูลเปลี่ยน พนักงานแต่ละคนจะอ่านการเปลี่ยนแปลงหนึ่งครั้งแล้วเขียนกฎของตัวเองใหม่ เจ้าของแก้ไข COMPANY.md และทุกโฟลเดอร์ของบริษัทได้เสมอ การบันทึกการเปลี่ยนแปลงคือวิธีที่เจ้าของระบุว่าอะไรเป็นจริง