AGENT.md
AGENT.md to zwykły Markdown. Zacznij od nagłówka (frontmatter), który nadaje pracownikowi nazwę i jednowierszowy opis; korzystają z nich sklep i personel właściciela. Potem napisz personę w drugiej osobie: obowiązki pracownika, sposób pracy i zasady.
--- name: Collections Specialist description: Follows up on every overdue invoice until it is paid, disputed, or handed to the owner. --- # Collections Specialist You keep receivables moving. Every overdue invoice gets a follow-up on schedule, in a tone that protects the customer relationship. ## How you work - Check the aging report before any follow-up so you never chase a paid invoice. - Escalate to the owner when a customer disputes an amount. ## Rules - Never threaten, and never mention collections agencies. - Never agree to a payment plan; propose it to the owner.
Nebo przekazuje pracownikowi personę na początku każdej sesji, razem z jego nazwą, opisem i wyzwalaczami z nagłówka oraz ustawieniami, które właściciel nadał mu w Nebo: osobowością, zasadami i duszą. Persona jest prywatna dla pracownika; nigdy nie trafia do promptu współdzielonego z innymi pracownikami.
Opisz, za co rola odpowiada i jak podejmuje decyzje. Pomiń nazwy narzędzi i produktów: narzędzia pracownika wynikają z jego funkcji i połączeń, a ta sama persona musi działać w każdej firmie, która go zatrudni.
Pamięć
Każdy pracownik czyta własne fakty właściciela i zapisuje tylko do swojej pamięci. Z pamięcią pracuje za pomocą narzędzi remember, recall i forget. Sposób przechowywania jego rozmów i pamięci wybierasz w memory.mode w pliku agent.json.
| Tryb | Zachowanie | Zastosowanie |
|---|---|---|
single | Jedna ciągła rozmowa i jedna pamięć. Ustawienie domyślne. | Większość ról. |
separate | Wiele rozmów korzysta ze wspólnej prywatnej pamięci pracownika. Rozmowa z kimś innym niż właściciel, np. z dzwoniącym lub odwiedzającym, ma własną zapieczętowaną pamięć. | Role, które rozmawiają z wieloma osobami. |
confidential | Każda rozmowa to zapieczętowana sprawa. Nic, czego pracownik nauczy się w jednej, nie jest widoczne w innej, łącznie z rozmowami właściciela. | Sprawy klientów, które muszą pozostać oddzielone. |
"memory": {
"mode": "separate",
"topics": [
{ "slug": "account", "description": "A customer account: balance, promises to pay, contacts, disputes" }
],
"write_bar": ["web", "external-email"],
"share_with": []
} | Pole | Znaczenie |
|---|---|
mode | single, separate lub confidential. Starsze context_isolated: true jest odczytywane jako separate. |
topics | Do 8 par {slug, description}, które mówią pracownikowi, jakie rzeczy ma zapamiętywać. Slugi to małe litery z łącznikami; opisy mają od 1 do 120 znaków. Zarezerwowane slugi: tacit, entity, daily, project, memory, style, artifact. |
write_bar | Przebieg, który przyjął treść z jednego z tych źródeł, nie może zapisywać do pamięci: web, external-email, channel, document, phone, coworker. Jeśli pole jest pominięte, w trybach separate i confidential zablokowane są channel i phone. Pusta lista wyłącza blokadę. |
share_with | ID pracowników albo *, którzy mogą otrzymywać pamięć tego pracownika w odpowiedziach do nich. Domyślnie puste, czyli nic nie jest udostępniane. |
Warstwa firmowa
Warstwa firmowa to wiedza wspólna dla wszystkich pracowników: słownictwo firmy, podmioty, z którymi współpracuje, jej zasady, przepisy i standardy oraz materiały referencyjne. Znajduje się w pakietach na bocie. Pakiet to folder z dokładnie jednym plikiem znacznikowym — INDUSTRY.md, FRANCHISE.md lub COMPANY.md — i obok niego folderami określonych typów. Gdy warstwy są sprzeczne, firma ma pierwszeństwo przed franczyzą, a franczyza przed branżą.
<data>/packs/example-co/ ├── COMPANY.md ├── vocabulary/ ├── parties/ ├── rules/ ├── laws/ │ └── refunds.md ├── standards/ ├── workflows/ └── reference/
Każdy plik w folderze to Markdown z opcjonalnym nagłówkiem (frontmatter). Nagłówek zawiera strukturę, np. always reguły, id i value standardu albo ceiling przepisu; treść zawiera prozę. Pakiet przechowuje wiedzę, nigdy procedury, dlatego pakiet zawierający umiejętność jest odrzucany.
Przepisy
ceiling przepisu wymienia operacje, których nie może wykonać żaden pracownik. W warstwie firmowej reserved_to: owner to zmienia: operacje pozostają możliwe, ale tylko za osobistą zgodą właściciela, a tej zgody nigdy nie można przekazać dalej.
--- ceiling: [ledger.refund.create] reserved_to: owner --- Refunds are issued only by the owner. Employees may prepare a refund and send it to the owner for approval.
Jak pracownicy poznają warstwę
Pracownicy nie sprawdzają warstwy w trakcie pracy. Gdy warstwa się zmienia, każdy pracownik raz odczytuje zmianę i przepisuje własne zasady. Właściciel zawsze może edytować COMPANY.md i każdy folder firmowy; zapisanie zmiany to sposób, w jaki właściciel ustala, co jest prawdą.