NeboAI
NeboAI
Zacznij

Persona i pamięć

Persona pracownika mówi, kim jest i jak pracuje. Jego pamięć przechowuje to, czego się nauczy. Warstwa firmowa mówi każdemu pracownikowi, co jest prawdą dla całej firmy. Ta strona omawia wszystkie trzy elementy.

AGENT.md

AGENT.md to zwykły Markdown. Zacznij od nagłówka (frontmatter), który nadaje pracownikowi nazwę i jednowierszowy opis; korzystają z nich sklep i personel właściciela. Potem napisz personę w drugiej osobie: obowiązki pracownika, sposób pracy i zasady.

---
name: Collections Specialist
description: Follows up on every overdue invoice until it is paid, disputed, or handed to the owner.
---

# Collections Specialist

You keep receivables moving. Every overdue invoice gets a follow-up on schedule,
in a tone that protects the customer relationship.

## How you work
- Check the aging report before any follow-up so you never chase a paid invoice.
- Escalate to the owner when a customer disputes an amount.

## Rules
- Never threaten, and never mention collections agencies.
- Never agree to a payment plan; propose it to the owner.

Nebo przekazuje pracownikowi personę na początku każdej sesji, razem z jego nazwą, opisem i wyzwalaczami z nagłówka oraz ustawieniami, które właściciel nadał mu w Nebo: osobowością, zasadami i duszą. Persona jest prywatna dla pracownika; nigdy nie trafia do promptu współdzielonego z innymi pracownikami.

Opisz, za co rola odpowiada i jak podejmuje decyzje. Pomiń nazwy narzędzi i produktów: narzędzia pracownika wynikają z jego funkcji i połączeń, a ta sama persona musi działać w każdej firmie, która go zatrudni.

Pamięć

Każdy pracownik czyta własne fakty właściciela i zapisuje tylko do swojej pamięci. Z pamięcią pracuje za pomocą narzędzi remember, recall i forget. Sposób przechowywania jego rozmów i pamięci wybierasz w memory.mode w pliku agent.json.

TrybZachowanieZastosowanie
singleJedna ciągła rozmowa i jedna pamięć. Ustawienie domyślne.Większość ról.
separateWiele rozmów korzysta ze wspólnej prywatnej pamięci pracownika. Rozmowa z kimś innym niż właściciel, np. z dzwoniącym lub odwiedzającym, ma własną zapieczętowaną pamięć.Role, które rozmawiają z wieloma osobami.
confidentialKażda rozmowa to zapieczętowana sprawa. Nic, czego pracownik nauczy się w jednej, nie jest widoczne w innej, łącznie z rozmowami właściciela.Sprawy klientów, które muszą pozostać oddzielone.
"memory": {
  "mode": "separate",
  "topics": [
    { "slug": "account", "description": "A customer account: balance, promises to pay, contacts, disputes" }
  ],
  "write_bar": ["web", "external-email"],
  "share_with": []
}
PoleZnaczenie
modesingle, separate lub confidential. Starsze context_isolated: true jest odczytywane jako separate.
topicsDo 8 par {slug, description}, które mówią pracownikowi, jakie rzeczy ma zapamiętywać. Slugi to małe litery z łącznikami; opisy mają od 1 do 120 znaków. Zarezerwowane slugi: tacit, entity, daily, project, memory, style, artifact.
write_barPrzebieg, który przyjął treść z jednego z tych źródeł, nie może zapisywać do pamięci: web, external-email, channel, document, phone, coworker. Jeśli pole jest pominięte, w trybach separate i confidential zablokowane są channel i phone. Pusta lista wyłącza blokadę.
share_withID pracowników albo *, którzy mogą otrzymywać pamięć tego pracownika w odpowiedziach do nich. Domyślnie puste, czyli nic nie jest udostępniane.

Warstwa firmowa

Warstwa firmowa to wiedza wspólna dla wszystkich pracowników: słownictwo firmy, podmioty, z którymi współpracuje, jej zasady, przepisy i standardy oraz materiały referencyjne. Znajduje się w pakietach na bocie. Pakiet to folder z dokładnie jednym plikiem znacznikowym — INDUSTRY.md, FRANCHISE.md lub COMPANY.md — i obok niego folderami określonych typów. Gdy warstwy są sprzeczne, firma ma pierwszeństwo przed franczyzą, a franczyza przed branżą.

<data>/packs/example-co/
├── COMPANY.md
├── vocabulary/
├── parties/
├── rules/
├── laws/
│   └── refunds.md
├── standards/
├── workflows/
└── reference/

Każdy plik w folderze to Markdown z opcjonalnym nagłówkiem (frontmatter). Nagłówek zawiera strukturę, np. always reguły, id i value standardu albo ceiling przepisu; treść zawiera prozę. Pakiet przechowuje wiedzę, nigdy procedury, dlatego pakiet zawierający umiejętność jest odrzucany.

Przepisy

ceiling przepisu wymienia operacje, których nie może wykonać żaden pracownik. W warstwie firmowej reserved_to: owner to zmienia: operacje pozostają możliwe, ale tylko za osobistą zgodą właściciela, a tej zgody nigdy nie można przekazać dalej.

---
ceiling: [ledger.refund.create]
reserved_to: owner
---

Refunds are issued only by the owner. Employees may prepare a refund and
send it to the owner for approval.

Jak pracownicy poznają warstwę

Pracownicy nie sprawdzają warstwy w trakcie pracy. Gdy warstwa się zmienia, każdy pracownik raz odczytuje zmianę i przepisuje własne zasady. Właściciel zawsze może edytować COMPANY.md i każdy folder firmowy; zapisanie zmiany to sposób, w jaki właściciel ustala, co jest prawdą.