NeboAI
NeboAI
شروع کنید

شخصیت و حافظه

شخصیت یک کارمند می‌گوید او کیست و چطور کار می‌کند. حافظه‌اش آنچه را یاد می‌گیرد نگه می‌دارد. لایه شرکت به همه کارمندان می‌گوید چه چیزی برای کل شرکت درست است. این صفحه هر سه را پوشش می‌دهد.

AGENT.md

AGENT.md یک Markdown ساده است. آن را با frontmatter شروع کنید که نام کارمند را می‌آورد و یک توضیح یک‌خطی می‌دهد؛ فروشگاه و نیروی کار مالک از هر دو استفاده می‌کنند. بعد شخصیت را به‌صورت دوم‌شخص بنویسید: مسئولیت‌های کارمند، شیوه کارش و قوانینش.

---
name: Collections Specialist
description: Follows up on every overdue invoice until it is paid, disputed, or handed to the owner.
---

# Collections Specialist

You keep receivables moving. Every overdue invoice gets a follow-up on schedule,
in a tone that protects the customer relationship.

## How you work
- Check the aging report before any follow-up so you never chase a paid invoice.
- Escalate to the owner when a customer disputes an amount.

## Rules
- Never threaten, and never mention collections agencies.
- Never agree to a payment plan; propose it to the owner.

Nebo در شروع هر جلسه شخصیت کارمند را همراه با نام، توضیح و محرک‌های frontmatter، و تنظیماتی که مالک در Nebo به او داده است به او می‌دهد: شخصیت، قوانین و روحش. شخصیت مخصوص خود کارمند است؛ هرگز به پرامپتی که کارمندان دیگر در آن شریک‌اند اضافه نمی‌شود.

بنویسید نقش مسئول چه چیزهایی است و چطور تصمیم می‌گیرد. نام ابزارها و محصولات را ننویسید: ابزارهای کارمند از توانایی‌ها و اتصال‌هایش می‌آیند و همین شخصیت باید در هر شرکتی که استخدامش می‌کند کار کند.

حافظه

هر کارمند اطلاعات خود مالک را می‌خواند و فقط در حافظه خودش می‌نویسد. از طریق ابزارهای remember، recall و forget با حافظه کار می‌کند. نحوه نگه‌داری گفتگوها و حافظه‌اش را با memory.mode در agent.json انتخاب کنید.

حالترفتارمناسب برای
singleیک گفتگوی جاری و یک حافظه. پیش‌فرض.بیشتر نقش‌ها.
separateگفتگوهای زیادی حافظه خصوصی کارمند را با هم به اشتراک می‌گذارند. گفتگو با کسی غیر از مالک، مثل یک تماس‌گیرنده یا بازدیدکننده، حافظه مهروموم‌شده خودش را دارد.نقش‌هایی که با افراد زیادی حرف می‌زنند.
confidentialهر گفتگو یک پرونده مهروموم‌شده است. هیچ چیزی که در یکی یاد گرفته شود در دیگری دیده نمی‌شود، از جمله گفتگوهای مالک.پرونده‌های مشتری که باید از هم جدا بمانند.
"memory": {
  "mode": "separate",
  "topics": [
    { "slug": "account", "description": "A customer account: balance, promises to pay, contacts, disputes" }
  ],
  "write_bar": ["web", "external-email"],
  "share_with": []
}
فیلدمعنا
modesingle، separate یا confidential. مقدار قدیمی context_isolated: true به‌صورت separate خوانده می‌شود.
topicsحداکثر ۸ جفت {slug, description} که به کارمند می‌گویند چه نوع چیزهایی را به خاطر بسپارد. slugها حروف کوچک با خط تیره‌اند؛ توضیح‌ها ۱ تا ۱۲۰ نویسه‌اند. slugهای رزروشده: tacit، entity، daily، project، memory، style، artifact.
write_barاجرایی که محتوایی از یکی از این منبع‌ها دریافت کرده باشد نمی‌تواند در حافظه بنویسد: web، external-email، channel، document، phone، coworker. اگر حذف شود، در حالت‌های separate و confidential منبع‌های channel و phone ممنوع‌اند. فهرست خالی این ممنوعیت را خاموش می‌کند.
share_withشناسه کارمندان، یا *، که مجازند در پاسخ‌هایی که به آن‌ها داده می‌شود حافظه این کارمند را دریافت کنند. به‌طور پیش‌فرض خالی است، یعنی هیچ چیز به اشتراک گذاشته نمی‌شود.

لایه شرکت

لایه شرکت دانشی است که همه کارمندان در آن شریک‌اند: واژگان شرکت، طرف‌هایی که با آن‌ها سروکار دارد، قوانین، مقررات و استانداردهایش، و مطالب مرجع. در بسته‌هایی روی بات قرار دارد. هر بسته پوشه‌ای است با دقیقاً یک فایل نشانگر، INDUSTRY.md، FRANCHISE.md یا COMPANY.md، و پوشه‌های نوع‌دار در کنار آن. وقتی لایه‌ها با هم ناسازگار باشند، شرکت بر فرانچایز و فرانچایز بر صنعت مقدم است.

<data>/packs/example-co/
├── COMPANY.md
├── vocabulary/
├── parties/
├── rules/
├── laws/
│   └── refunds.md
├── standards/
├── workflows/
└── reference/

هر فایل در یک پوشه Markdown است با frontmatter اختیاری. frontmatter ساختار را حمل می‌کند، مثل always یک قاعده، id و value یک استاندارد یا ceiling یک قانون؛ بدنه نثر را حمل می‌کند. بسته دانش نگه می‌دارد، هرگز روال کار را نه، پس بسته‌ای که شامل مهارت باشد رد می‌شود.

قوانین

ceiling یک قانون عملیاتی را فهرست می‌کند که هیچ کارمندی نباید انجام دهد. در لایه شرکت، reserved_to: owner این را تغییر می‌دهد: آن عملیات ممکن می‌مانند، اما فقط با تأیید خود مالک، و آن تأیید هرگز قابل واگذاری نیست.

---
ceiling: [ledger.refund.create]
reserved_to: owner
---

Refunds are issued only by the owner. Employees may prepare a refund and
send it to the owner for approval.

کارمندان چطور لایه را یاد می‌گیرند

کارمندان هنگام کار به لایه مراجعه نمی‌کنند. وقتی لایه‌ای تغییر می‌کند، هر کارمند یک بار تغییر را می‌خواند و قوانین خودش را بازنویسی می‌کند. مالک همیشه می‌تواند COMPANY.md و همه پوشه‌های شرکت را ویرایش کند؛ ذخیره یک تغییر همان راهی است که مالک با آن اعلام می‌کند چه چیزی درست است.